Afscheid nemen went nooit: hondenboer Gert over de moeilijkste dag op de boerderij

Wie hondenboer Gert tussen zijn dieren ziet lopen, merkt al snel dat hij ze kent. Niet alleen aan hun oornummer of gewicht, maar aan hun karakter.

Hij weet welke hond als eerste bij het hek staat als hij ’s ochtends de wei inloopt. Welke liever wat afstand houdt. En welke altijd even tegen zijn been komt staan.

Dat maakt het houden van veehonden mooi. Maar soms ook moeilijk.

Van pup tot volwassen veehond

Voor Gert begint die band al kort na de geboorte.

‘Je ziet ze als pup bij hun moeder liggen. Daarna gaan ze voorzichtig de kennel ontdekken en uiteindelijk lopen ze buiten in de groep. Je maakt eigenlijk hun hele ontwikkeling mee.’

Bij Konink blijven pups zo lang mogelijk bij hun moeder. Daarna groeien ze op in kleine, stabiele groepen met ruimte om te spelen, rusten en natuurlijk gedrag te vertonen.

Volgens Gert hoort die aandacht bij goed boeren.

‘Als je iedere dag met dieren werkt, ga je verschillen zien. De ene hond is nieuwsgierig, de andere rustig. Sommige komen iedere ochtend even naar je toe. Je kunt moeilijk maanden voor een dier zorgen zonder dat er iets van een band ontstaat.’

De dag dat de veewagen komt

Toch zijn het veehonden. Uiteindelijk komt voor iedere groep het moment waarop ze het bedrijf verlaten voor de slacht.

Gert weet meestal ruim van tevoren welke dag dat gebeurt.

‘De avond ervoor loop ik altijd nog een extra ronde. Niet omdat dat nodig is. Je kijkt gewoon nog één keer wat langer.’

De volgende ochtend verloopt het werk zoals altijd. De honden worden gecontroleerd en Gert zorgt ervoor dat het laden zo rustig mogelijk gebeurt.

Maar gewoon wordt het nooit.

‘Je weet vanaf de geboorte waarvoor we ze houden. We zijn een vleesbedrijf en daar ben ik niet geheimzinnig over. Maar dat betekent niet dat het je niets doet wanneer ze vertrekken.’

Sommige dieren blijven hem meer bij dan andere.

‘Soms heb je een hond die iedere ochtend als eerste naar je toe komt. Als die plek de volgende dag leeg is, merk je dat.’

Liefde voor het dier en veehouderij

Voor buitenstaanders lijkt dat soms tegenstrijdig: hoe kun je van een dier houden en het tegelijkertijd houden voor vlees?

Gert ziet die tegenstelling niet.

‘Juist omdat het dier uiteindelijk wordt geslacht, vind ik dat wij de verantwoordelijkheid hebben om ervoor te zorgen dat het leven daarvoor zo goed mogelijk is geweest.’

Dat betekent volgens hem investeren in ruimte, goede voeding, sociale groepen en zo min mogelijk stress. Maar ook simpelweg tijd doorbrengen tussen de dieren.

‘Een hond is voor mij nooit alleen een aantal kilo’s vlees. Het is eerst een dier waar ik maanden voor heb gezorgd.’

Wanneer de vrachtwagen uiteindelijk van het erf rijdt, kijkt Gert hem nog even na.

Daarna gaat het werk verder. In een andere kennel wacht alweer een jonge groep honden op hun ochtendronde.

‘Afscheid nemen hoort bij mijn vak. Ik denk ook niet dat ik zou willen dat het ooit helemaal gewoon wordt. Als het je niets meer doet, moet je jezelf misschien afvragen waarom je nog met dieren werkt.’

Voor Gert vat juist dat gevoel samen wat goed hondenboerschap betekent.

‘Een goede hondenboer heeft niet alleen verstand van vlees. Hij heeft vooral hart voor zijn dieren.’